Hoofdmenu

subpagina's in rechterkolom

Inhoud / zoeken / nieuwe tekst

Baluw gaat over verkeersveiligheid; op deze pagina staan een paar teksten die geen plek hebben in de andere hoofdstukken.

De subpagina Duurzaam veilig is geschrapt, de analyses van kruispunten zijn verplaatst naar Herinrichtingen.

Na ongevallen zeggen de deskundigen:
1. men houdt zich niet aan de regels en
2. wij gaan de plek aanpassen zodat men zich voortaan juist zal gedragen.

De deskundigen boffen: (bijna) niemand prikt door deze verdediging heen.
Het eerste is een doorzichtige poging om de schuld bij de verkeersdeelnemers te leggen.
Het tweede is een riskante poging om daadkracht te tonen. Riskant omdat het publiek kan gaan beseffen dat de actuele inrichting niet goed was. En die is ooit door de deskundigen gemaakt, vaak dezelfde.
De reactie toont ook dat de deskundigen er sterk op vertrouwen dat de inrichting het gedrag kan sturen, in de juiste richting uiteraard. Na ongevallen worden lijnen verplaatst, fietspaden verbreed en verkeerslichten beter afgesteld enzovoort. Een hamer antwoordt altijd: “Moet spijker slaan”.

Hoe steken mensen een kaal, onaangetast kruispunt over ? Voorzichtig, oplettend en beheerst. Zulke kruispunten bestaan nog steeds, in woonwijken en in het stadshart.
Op drukke wegen zijn de kruispunten voorzien van alle verkeerskundige ingrepen en die zijn niet goed voor de veiligheid. Ze zijn onbetwist meer complex en onoverzichtelijk dan twintig jaar geleden. Je hebt veel aandacht nodig voor 'wat is mijn route' en 'waar gaan de anderen' en dat vergroot de kans op fouten. Rotondes en vrijliggende fietspaden passen niet in het natuurlijke kijkgedrag van automobilisten.
Tevens dwingen ze veel averechts gedrag af. Bij voorbeeld fietsers die niet de voorgegeven route volgen: diagonaal linksaf en tegen de richting in. Verkeerslichten veroorzaken regelrecht ongewenst gedrag: te hard rijden, slecht opletten.
Het idee dat een deskundige inrichting nodig is voor goed gedrag, is een fatale misvatting.
[januari 2012]

Op straat kom je elkaar altijd tegen. In het verkeer zitten we elkaar automatisch in de weg.

Dit vergt geven en nemen, en gelukkig gaat het ons goed af. We houden ons voldoende aan de hoofdregel: hinder de ander zo min mogelijk.

We passen onderlinge verantwoordelijkheid toe.

Op elkaar letten, de situatie inschatten en elkaar voorrang verlenen, zoals in het winkelcentrum, op de ijsbaan, op het festivalterrein, en op alle kruispunten zonder stoplicht of voorrangsregeling. 

In een winkelcentrum zijn doorstroming en verkeersveiligheid optimaal. We kunnen dat ideaal overal benaderen (binnen de bebouwde kom) als we inzien dat het verschil tussen automobilist en anderen gering is.

> Automobilisten (en fietsers) zijn voetgangers op wielen. <

Anderen:

< Cycling is predominantly a social skill - it's about sharing space with other people. The hazards don't come from the roads but from other people. Once you understand this you are halfway to becoming a safe and more comfortable city rider. > here

Goed gezien van Transport for London, maar het geldt voor iedereen.

Op die pagina staat zeer goed advies voor (v)aardigheid in het verkeer.

 

In 'Spelregels in het verkeer' van de Anbw staat onder 'Verkeersgedrag' : "Etiquette op de weg betekent: een andere automobilist rustig de gelegenheid geven om in te parkeren. Of bij druk verkeer op een kruising eens een gaatje open te houden voor een medeweggebruiker, ook al komt deze van links. (...) Het zijn kleine gebaren,die nauwelijks tijd kosten, maar zeker dankbare reacties opleveren."

Klopt! Juist in het verkeer kun je met simpele daden eenvoudig een glimlach of een duim omhoog ontvangen.

 

Peter Levelt van de SWOV onderzocht de stemming van automobilisten. "Sterker nog, de meeste mensen raken van autorijden in een goede stemming. Voor het rijden is 72 procent in een goede stemming. Tijdens het rijden stijgt dat tot 79 %. Natuurlijk is er af en toe wel irritatie, maar er zijn ook momenten dat mensen door vriendelijk gedrag van medeweggebruikers juist in een betere stemming komen, bij vb. doordat zij worden voorgelaten." (Intermediair dec. 2002)

 

Vrouw steekt over op zebrapad, bij groen licht, wordt aangereden door een motoragent en sterft. Ik tel hier drie dingen die voor veiligheid moeten zorgen. 

Op andere pagina's betoog ik dat stoplichten dodelijk kunnen zijn.

Dit is een speciaal geval en het is onzeker of zonder lichten deze tragedie zo gebeurd zou zijn. De vrouw had dan beter opgelet, maar was dat voldoende? De agent passeerde een bestelwagen voor of op het kruispunt. 

Hiermee beschuldig ik niet haar, maar de autoriteiten die idioot gedrag uitlokken. Kijk jij altijd naar links en rechts als het groen wordt ?

"De motoragent die 22 oktober op de Stadionweg een 41-jarige vrouw doodreed, zal worden vervolgd. Hij moet 17 juni voor de rechter verschijnen."

Uitspraak (juni 2010):

De agent is veroordeeld tot een werkstraf van 120 uur. Ook kreeg hij een rijontzegging van een jaar opgelegd waarvan een half jaar voorwaardelijk. #

Ik roep in herinnering de aanrijding op Gooiseweg. Toen reed een hoofdagent met zwaailicht door rood en raakte een auto die door groen reed; twee gewonden.

Het is niet de bedoeling dat een spoedrit eindigt met een botsing, want dat is dubbel falen (verdachte ontsnapt en burger of agent wordt slachtoffer). Dit is een open deur die ik moet opschrijven omdat sommige politieagenten en/of leidinggevenden onvoldoende beseffen dat zij bij hun werk (hoe nuttig ook) niemand mogen verwonden.

Zie ook Onschuldige gedood door politie-blokkade

Trend is gunstig, maar "het moet inderdaad beter"

Het Parool (26 oktober '09) beschrijft vijf aanrijdingen in drie maanden in de regio en meldt dat in Nederland in de periode '05 - '07 tien agenten en één burger zijn omgekomen bij ongevallen met politievoertuigen. Vierhonderdveertig burgers en 43 agenten raakten gewond.

De toevoeging “Hoe vaak het ongeluk door de politie werd veroorzaakt, is onbekend. ” vind ik curieus.

De politievakbond:

Ook het aantal burgers dat door een aanrijding met een politiewagen gewond raakt neemt af: van 53 in 2008 naar 34 in 2009. De trendbreuk van 2008 houdt dus stand: in de periode 2005/2007 raakten gemiddeld 147 burgers per jaar gewond bij politie-aanrijdingen. Wel viel in 2009 helaas een dode te betreuren als gevolg van zo'n ongeluk.

Zowel de Raad van Korpschefs als de NPB vindt dat de training van agenten in het verkeer beter moet. 'Een aantal korpsen maakt zich er gemakkelijk vanaf met een praktijkritje,' aldus Han Busker in het AD. Stikvoort: 'Het is nooit helemaal uit te sluiten dat er ongelukken gebeuren waarbij agenten betrokken zijn. We zijn immers 24 uur op de weg. Maar het moet inderdaad beter.' 

De basis

In elke verkeersituatie is er een groen, geel en rood gebied qua snelheid, de getallen veranderen voortdurend. Iedereen hoort in het groen of het geel te blijven, maar in nood- en hulpgevallen moeten politieagenten e.a. naar de geel-rood grens.

Dat is een zware taak en het vergt een hoogstaande (politie)rijopleiding. Het niveau in Nederland ken ik niet, die in Groot-Brittanië staat als zeer goed bekend. Het gaat niet alleen om snelheid, maar ook om het bewust toepassen van door rood rijden en andere grensoverschrijdingen.

Een extra rijopleiding is nodig maar niet voldoende, want hierdoor schuift alleen de schaal op. Na de cursus kan iemand in een situatie 60 rijden (zijn geel – rood grens), terwijl de minder opgeleide collega dan voor 45 km/u kiest.

In alle gevallen moet men de eigen grenzen en vaardigheid kennen.

De politie-richtlijnen zijn helder:

Een rood verkeerslicht wordt slechts stapvoets genegeerd. Bij het negeren van het rode verkeerslicht dient de bestuurder van het voorrangsvoertuig ervan uit te gaan dat andere weggebruikers hem niet hebben opgemerkt en hem dus mogelijk niet voor laten gaan.

Verder zijn we benieuwd welke afweging de politie maakt voor achtervolgingen en andere spoed-ritten. Ze zijn altijd riskant. Beiden partijen kunnen veel schade veroorzaken.
In het zebrapad-geval was de gierende haast nodig omdat de agent een collega moest assisteren bij een aanhouding van (dacht ik) een autodief.